ΑΣΚΗΤΙΚΗ

Η ΠΡΑΞΗ
Α': ΣΧΕΣΗ ΘΕΟΥ ΚΙ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Η στερνή, η πιο ιερή μορφή της θεωρίας είναι η πράξη.
Όχι να βλέπεις πώς πηδάει η σπίθα από τη μια γενεά στην άλλη, παρά να πηδάς, να καίγεσαι μαζί της.
Η πράξη είναι η πλατύτερη θύρα της λύτρωσης. Αυτή μονάχα μπορεί να δώσει απόκριση στα ρωτήματα της καρδιάς. Μες στις πολύγυρες περιπλοκές του νου, αυτή βρίσκει το συντομώτερο δρόμο. Όχι βρίσκει. Δημιουργάει δρόμο, κόβοντας δεξά ζερβά την αντίσταση της λογικής και της ύλης.
Γιατί αγωνίστηκες πίσω από τα φαινόμενα κυνηγώντας τον Αόρατο; Γιατί όλη ετούτη η πολεμική, η ερωτική πορεία ανάμεσα από τη σάρκα σου, από τη ράτσα, από τον άνθρωπο, από τα φυτά κι από τα ζώα; Γιατί, πέρα από τους άθλους τούτους, ο γάμος ο μυστικός, ο τέλειος εναγκαλισμός, η βακχική μαινόμενη επαφή μέσα στο σκοτάδι και στο φως;
Για να φτάσεις άπ' όπου κίνησες. στο εφήμερο, παλλόμενο, μυστηριώδικο σημείο της ύπαρξης σου, με νέα μάτια, με νέα αυτιά, με νέα γέψη, όσφρηση κι αφή, με φρένα καινούρια.
Το βαθύ, ανθρώπινο χρέος μας είναι όχι να ξεδιαλύνουμε και να φωτίσουμε το ρυθμό της πορείας του Θεού, παρά να προσαρμόσουμε, όσο μπορούμε, μαζί του το ρυθμό της μικρής, λιγόχρονης ζωής μας. Έτσι μονάχα κατορθώνουμε να έχτελουμε κάτι αιώνιο εμείς οι θνητοί, γιατί συνεργαζόμαστε με κάποιον Αθάνατο. Έτσι μονάχα νικούμε τη λεπτομέρεια, τη θανάσιμη αμαρτία, νικούμε τη στενότητα του μυαλού
μας, μετουσιώνουμε τη σκλαβιά τουχωματένιου υλικού, που μας δόθηκε να δουλέψουμε, σ' ελευτερία.

ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ

Ο ΜΑΓΙΚΟΣ ΑΥΛΟΣ. Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ.

Συμβολισμοί.

Το κεντρικό θέμα που αναπτύσσεται στο Μαγικό Αυλό είναι η δύναμη της αγάπης για τον άνθρωπο, θέτοντας ως πρότυπα τους κύριους χαρακτήρες του Ταμίνο και της Παμίνα, οι οποίοι κατορθώνουν χάρη στην αγάπη και με τη βοήθεια της μουσικής να ξεπεράσουν τις δοκιμασίες τους. Σχεδόν κάθε σκηνή και διάλογος μπορεί να ιδωθεί ως μία συμβολική αντιπαράθεση του καλού και ενάρετου με το κακό, ενώ την ίδια σύγκρουση, που δραματοποιείται έντονα χάρη στη μουσική, μεταφέρουν στο θεατή και οι εκ διαμέτρου αντίθετοι πρωταγωνιστικοί χαρακτήρες της Βασίλισσας της Νύχτας και του Ζαράστρο.

Η μάχη του καλού εναντίον του κακού, της αλήθειας έναντι του ψέματος, καθώς και η αναζήτηση των μεγάλων ιδανικών της ζωής προβάλλονται ως κύρια ηθικά διδάγματα. Η αρχική αποστολή του Ταμίνο μετατρέπεται σταδιακά σε μία ανάγκη βαθύτερης αναζήτησης της γνώσης και της διαφώτισης, η οποία όμως ικανοποιείται μόνο μέσα από δοκιμασίες, πριν φθάσει στην οριστική ανύψωση σε ένα ανώτερο επίπεδο ευτυχίας.

Η κριτική ερμηνεία του Μαγικού Αυλού εστιάζει στη σχέση του έργου με τις ιδέες του Ελευθεροτεκτονισμού και είναι ευρύτερα αποδεκτό πως περιέχει πληθώρα σχετικών συμβολισμών. Οι ερμηνείες του έργου υπό το πρίσμα του Τεκτονισμού χρονολογούνται ήδη από το 1794 και αρκετοί μουσικολόγοι έχουν διατυπώσει την άποψη πως πολλά από τα δρώμενα της όπερας βασίζονται σε πραγματικά τεκτονικά σύμβολα και τελετουργικά, τα οποία ήταν γνωστά τόσο στον Μότσαρτ όσο και στον Σικανέντερ. Ενδεικτικά παραδείγματα αποτελούν τα χορωδιακά μέρη του Ζαράστρο με τους ιερείς ή η τελετή μύησης του πρωταγωνιστή Ταμίνο.

Ο μυστικισμός του Μαγικού Αυλού αποδίδεται εξίσου στους Μότσαρτ και Σικανέντερ, καθώς έχει υποστηριχθεί πως οι μασονικοί συμβολισμοί του έργου δεν περιορίζονται μόνο στο λιμπρέτο, αλλά διαπνέουν επίσης τη μουσική του, αναγνωρίζοντας έτσι ως συνειδητή επιλογή τον αριθμό των προσώπων που χρησιμοποίησε ο Μότσαρτ ή ακόμα τους ρυθμούς, τα μέτρα των σκηνών και τις τονικότητες.

Ο μασονικός συμβολισμός θεωρείται ορατός στην έμφαση που δίνεται στον αριθμό τρία, στο σκηνικό που παραπέμπει στην Αρχαία Αίγυπτο, από την οποία αντλεί στοιχεία η μασονική τελετουργία, στα μυστήρια που συχνά συνδέονται με τη μύηση των μελών των τεκτονικών στοών, καθώς και στο χαρακτικό της πρώτης έκδοσης του λιμπρέτου.

Πηγή Βικιπαίδεια.

ΕΠΙΚΤΗΤΟΣ

Έχεις μέσα σου ένα κομμάτι από τον Θεό.

Γιατί αγνοείς αυτή τη συγγένεια;

Τον έχεις μέσα σου και δεν αισθάνεσαι ότι Τον μολύνεις με ακάθαρτα διανοήματα και με ρυπαρές πράξεις;

Αν ήταν μπροστά σου ένα άγαλμα του Θεού, δεν θα τολμούσες να κάνης τίποτα απ'όσα κάνεις τώρα.

Και ενώ είναι ο ίδιος ο Θεός παρών μέσα σου και τα βλέπει όλα και τ'ακούει, δεν ντρέπεσαι να κάνης το κακό, μην έχοντας συναίσθηση του τι είναι η φύσις σου.

Εσύ που είσαι το κατασκεύασμα αυτού του Δημιουργού, θέλεις να το καταισχύνης; Και όμως ο Θεός όχι μόνον σε κατασκέύασε αλλά και σε εμπιστεύτηκε και παρέδωσε σε σένα τον εαυτό σου. Και εσύ δεν θα το θυμηθής αυτό, αλλά θα ντροπιάσεις την κηδεμονία σου;

Αν ο Θεός σου παρέδιδε ένα ορφανό, έτσι θα το παραμελούσες;

Εκείνος σου παρέδωσε τον εαυτό σου και είπε "Δεν είχα άλλον, που να τον εμπιστεύομουν περισσότερο από σένα, φύλαγε μου αυτόν τον άνθρωπο, όπως είναι η φύσις του:

Ταπεινόν, πιστόν, υψηλόφρονα, ατρόμητον, χωρίς πάθη, ατάραχον."

Και εσύ δεν θα του τον φυλάξης;

__

__

Επίκτητος, Έλληνας στωικός φιλόσοφος.

ΠΡΟΣΕΥΧΗ

Aυτός που μάχεται και ασθμαίνει να ελευθερωθή,

Αυτός που πολεμά και για των άλλων την ελευθερία,

Aυτός που πέφτοντας σηκώνεται και προχωρεί,

Αυτός προσεύχεται.

Aυτός που όλους αγαπά και δεν μισεί κανέναν,

Αυτός που με τον πιο κακό μπορεί να φιλιωθή,

Αυτός που για μια αλήθεια μάρτυρας πεθαίνει,

Αυτός προσεύχεται.

Αυτός που μιαν αλήθεια θα υποδεχθή

Με το χαμόγελο και χωρίς να συνοφρυώση καμμία

Και που τολμά να την κρατήση έστω και μοναχός

Αυτός προσεύχεται.

Πηγή της δύναμης η φαντασία η τολμηρή,

Αέρας αδειανός η ικεσία.

Γενναία δράση, η μόνη προσευχή.

Annie Besant.

Παροιμίες της Κόλασης.

........

Ο δρόμος της υπερβολής οδηγεί στο παλάτι της Σοφίας.

Βούτα στον ποταμό αυτόν που αγαπάει το νερό.

Αυτός που στο προσωπό του δεν αναδίνει φώς, ποτέ δεν θα γίνει αστέρι.

Η πολυάσχολη μέλισσα δεν έχει χρόνο για θλίψη.

Κανένα πουλί δεν πετάει πολύ ψηλά, αν πετάει με τις δικές του φτερούγες.

Αυτό που τώρα αποδεικνύεται κάποτε μόνο το φανταζόνταν.

Ο αρουραίος, ο ποντικός, η αλεπού, το κουνέλι, κοιτάνε τις ρίζες. Το λιοντάρι, η τίγρη, το άλογο, ο ελέφαντας, κοιτάνε τους καρπούς.

Κάθε πράγμα που είναι πιστευτό είναι μια εικόνα της αλήθειας.

Όταν βλέπεις έναν Αετό, βλέπεις ένα κομμάτι του Πνεύματος, σήκωσε ψηλά το κεφάλι.

Ο κόρακας ήθελε να όλα να είναι μαύρα, η κουκουβάγια όλα να είναι άσπρα.

Η δημιουργία ενός μικρού λουλουδιού είναι μόχθος αιώνων.

........


William Blake. "Προφητικά."

Το παραπάνω απόσπασμα είναι από το έργο του Blake "Οι γάμοι του ουρανού και της γής.". Ένα από τα σημαντικότερα έργα του, όπου βλέπουμε την κριτική του συγγραφέα για τους συμβατικούς κώδικες και επίσης για το γεγονός ότι οι ηθικές αξίες είναι εντελώς πλαστές.

Το Χαμένο Σύμβολο ή ο Απωλεσθείς Λόγος.

Ο Dan Brown, για άλλη μια φορά, στο καινούργιο του βιβλίο, Το Χαμένο Σύμβολο, με έναν απλό τρόπο γραφής και μέσα από μια ιστορία κινηματογραφικών χαρακτήρων, μας περνάει σε μια ιδιαίτερα απλοποιημένη και κατανοητή από όλους μορφή, ορισμένες πανάρχαιες Αλήθειες.
Βλέπουμε πόσο μεγάλη έμφαση δίνει στην γλώσσα των Συμβόλων αλλά και στον τρόπο αποκωδικοποίησής τους. Σταδιακά γίνεται κατανοητό σε όλους μας πόσα Σύμβολα υπάρχουν γύρω μας, για τα οποία αγνοούμε όχι μόνο την σημασία τους αλλά και την ύπαρξη τους.

Σύμβολα πανάρχαια προερχόμενα από τους Αρχαίους Έλληνες ή Αιγυπτίους Μύστες οι οποίοι μέσω των Μυστηρίων (βλέπε Ελευσίνια, Καβείρια, Αιγυπτιακά κλπ) προσπαθούσαν να ανέβουν σε υψηλότερα επίπεδα κατανόησης και Γνώσης προκειμένου να φτάσουν στον απώτερο σκοπό του Ανθρώπου, την συνένωση με το Θείο.

Σύμβολα που όπως αναφέρει ο Brown χρησιμοποίησαν οι σύγχρονοι Ελευθεροτέκτονες προκειμένου και αυτοί με την σειρά τους περάσουν στην συλλογική συνείδηση την βασική πανάρχαια Αλήθεια, ότι ο μία είναι η Ανώτερη Δύναμη, άσχετα το πως την αποκαλεί η κάθε θρησκεία, δόγμα ή εσωτερική ομάδα, και ότι ο Άνθρωπος κατερχόμενος στο βάθος της συνειδησεώς του, ανακαλύπτοντας το σκοτεινό του κομμάτι, τότε και μόνο τότε μπορεί να ατενίσει μερικές ακτίνες Φωτός από το Ον από το οποίο προήλθε.

Όπως πολύ σωστά μας περιγράφει ο συγγραφέας πρέπει κανείς να κατέβει προκειμένου να μπορέσει να ανέβει σε κατάλληλο επίπεδο Συνειδητότητας προκειμένου να μπορέσει να ανακαλύψει το Χαμένο Σύμβολο ή την Χαμένη Λέξη όπως αναφέρει ο συγγραφέας, δηλαδή τον ΑΠΩΛΕΣΘΕΝΤΑ ΛΟΓΟ όπως θα λέγαμε σε σωστότερα Ελληνικά.

Ουριήλ.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

“Κάθε άνθρωπος είναι θεάνθρωπος, σάρκα και πνέμα· να γιατί το μυστήριο του Χριστού δεν είναι μονάχα μυστήριο μιας ορισμένης θρησκείας· είναι πανανθρώπινο· σε κάθε άνθρωπο ξεσπάει η πάλη Θεού και ανθρώπου και συνάμα η λαχτάρα της φίλιωσης. Τις περισσότερες φορές η πάλη αυτή είναι ασύνειδη, βαστάει λίγο, δεν αντέχει μια αδύνατη ψυχή να αντιστέκεται καιρό πολύ στην σάρκα· βαραίνει, γίνεται και αυτή σάρκα, κι ο αγώνας παίρνει τέλος. Μα στους υπεύθυνους ανθρώπους, που έχουν μερόνυχτα καρφωμένα τα μάτια τους στο ανώτατο Χρέος, η πάλη ανάμεσα στη σάρκα και στο πνέμα ξεσπάει χωρίς έλεος και μπορεί να βαστάξει ως το θάνατο.”

Από τον πρόλογο του Βιβλίου "Ο Τελευταίος Πειρασμός."
Νίκος Καζαντζάκης.


Ένα από τα σημαντικότερα βιβλία του μεγάλου αυτού συγγραφέα μας όπου στον προλογό του υπάρχει αυτό το απόσπασμα, το οποίο όχι μόνο μας προβληματίζει αλλά και κατορθώνει να μας εξηγήσει μέ λίγες προτάσεις την πραγματική μας μάχη στην πορεία μας προς το Φως.